16 Mart 2014 Pazar

Bari sus be adam!


Bari sus be adam!

Nihat Behram

nihat.behram@yurtgazetesi.com.tr
16 Mart 2014, 11:35
Her türlü zalim, hırsız, seviyesiz, soysuz siyasetçi geldi geçti bu ülkenin yaşamından. Ama bu türü ve bu derecesini, bu yaşıma dek ne gördüm ne duydum. Hırsızın hırsızlık, sahtekârın sahtekârlık, yalancının yalancılık, iftiracının iftiracılık belgelerinin böylesine aleni yüzüne çarpıldığı halde; bu derece pişkinliğe vurup, sırıtmaktan başka tepki vermeyişi, siyaset tarihine bu dönemde dahil oldu.

Ülkemiz siyaset tarihinde yalanla dolanla iş gören, hortumculuk yapan; işkence, cinayet, katliam düzenleyen; hırsız, rüşvetçi, sahte çekçi, ihaleye fesat karıştırıcı, ruhunu satmış, halk düşmanı siyasetçi bir hayli. Ama böylesi, bu derecesi tümüne rahmet okuttu!

Medya dünyasından yalakalığın, kürekçiliğin; hain, ajan, tüccar gazeteciliğin her türü geldi geçti… Ama bu tür ve bu derecesi medya tarihine bu dönemde eklendi. Ortalıkta gazeteci diye dolanan yalakalarının bugün içinde yüzdüğü pisliğin bir gramı üstüne sıçramış olsa; onurun, haysiyetin, dürüstlüğün binde birine sahip bir insan bile, bir daha kafasını kaldırıp insan yüzüne bakamaz olur. İktidar ıslığıyla ‘gulu gulu’ çeken bu hindilerse kabararak dolaşıyor.

Her türlü satılık ruhlu, kişiliksiz, işbirlikçi döneğe bu ülkenin siyaset hayatında tanık olundu… Ama bu dönemde ortaya çıkan bu türü, ne bizim tarihimizde var, ne dünya tarihinde. Solculuk dönemindeki kimliğini dinci faşizmin emrine sunan; eseceği yöne rüzgârdan önce konumlanan; yılan tıslaması, sinek vızıltısıyla soluyan bu ‘bilgiç dönek’ tip, döneklik tarihine tüy dikti!

Utanmazlık, pişkinlik, düzeysizlik, vicdansızlık tümünün ortak yanı.

Başbakanın “Polise emri ben verdim” dediği, Tayyar, Bağış, Ala, Şahin, Çelik, Mutlu, Gökçek... gibi tiplerin ortalıkta bakan, vekil, vali, belediyeci olarak dolandığı bir ülkede, polis niye halkın evlatları için “Kafasına nişan alın, gözünden vurun!” demesin?

Bunlarla hesaplaşmak; halk güçlerinin, bu ülke aydınlarının, yurtseverlerin, anti faşistlerin, insan onuru taşıyan herkesin boyun borcudur. Bunlarla hesaplaşmadan, insana yakışır bir geleceğin önü açılamaz. Hesaplaşılmamış ve cezalandırılmamış insanlık suçu, daha beteriyle kendini tekrarlar.

‘Akademisyen’ sıfatlısından ‘gazeteci’ sıfatlısına; ‘sanatçı’ sıfatlısından patronuna; yargıcından bürokratına; emniyetinden askerine dek bu dönemde AKP-C ile işbirliği yapan herkes suç ortağıdır. Sadece AKP-C’li iktidar unsurları değil; devletin memuru olduğunu unutup, iktidarın emir kulu olarak ‘faaliyet’ gösteren illerin valileri, emniyet yetkilileri, belediye başkanları da dahil; suça ortak herkesin yakasına yapışıp, suçlarının hesabı sorulmalıdır. AKP-C döneminde işlenen suç öyle az buz bir suç değil. Sadece rüşvet, ihaleye fesat, hırsızlık değil; işkence, cinayet, katliam var; vatana ihanet var; emniyet güçlerini katliama teşvik var; farklı inançlara nefret, halkı kutuplaştırmak var; ülke doğasını yağmalamak, emperyalizme savaş taşeronluğu yapmak var; laisizm, bilim, eğitim, sanat, kültür değerlerine dinci saldırı var!.. Bu suçların sorumlularından hesap sorulması ve suçlu olanların cezalandırılması; demokrasiye, özgürlüğe doğru yürümenin olmazsa olmazıdır.

AKP-C ve şürekası, bu suçların sorumlusu sanki kendileri değilmiş gibi; ekranlarda, meydanlarda pişkince bar bar bağırıyor, sırtıyor, kıvırtıyorlar! Şu İstanbul Valisi’ne bak! Körpecik bedeniyle yaşam direnci ve mücadele simgesi olan Berkin için “Berkin Elvan’ı kaybettik” diye ‘tweet’ atıyor! Sanki ölüm mangalarını yönetenlerden biri de o değildi! Pişkinliğin bu derecesi bilmem ki nasıl tanımlanır?

Bari sus be adam; kes o paslı, puslu sesini! Sus da, Berkin filizi için anasının yaktığı ağıt duyulsun; hiç olmazsa ölümünde rahat bırak yavrumuzu, rahat uyusun!


----------------------------------------------
Onur Behramoğlu:

“benim bildiğim ölüm 
 on bir mart ikibinondört salı
 benim bildiğim keder
 simsiyah kalın kaşlı
 benim bildiğim berkin
 bir zepline binmiştir”

Faşizm, Sokak, Sandık


Faşizm, Sokak, Sandık

Nihat Behram

nihat.behram@yurtgazetesi.com.tr
12 Mart 2014, 12:39
AKP-C’nin çatlayıp, kanatların birbiriyle çatışmaya başlaması ‘dizi film’ gibi sürüyor. İktidar yandaşı medyanın ‘üç maymun’u oynadığı bu dizi ‘reyting  birincisi’! Çatlamanın ilk döneminde, ‘kullanışlı eblehler’ aynı gövdenin parçaları olan kanatlar arasında tutkal olup, ‘çatlağı tamir’e soyundu. ‘Sistem tutkallarından’ E. Karakaş, Star’da “Süreç müsibet bir süreç, zira AK Parti, Türkiye’nin çehresini 2002’den günümüze çok büyük ölçüde bir ‘failure state’ (batık devlet)ten, olumluya çeviren, ülkeyi sıkıştığı üç bin dolar aralığından on iki bin dolara taşıyan, AB ile müzakereleri açabilen, geniş muhafazakâr kesimlerin enerjisini açığa çıkaran, toplumsal yaşamın yeniden bir parçası kılan bir siyasi hareket darbe alıyor, kriz yönetiminde yanlışlar göze çarpıyor. Hizmet hareketi, Türkiye’ye özellikle eğitim sahasında büyük ufuklar açmış; Peru’dan, Kamboçya’ya, Güney Afrika’dan Papua Yeni Gine’ye kadar Türk okullarını faaliyete sokmuş bir hareket de kavganın öbür ucunda ve zarar görüyor” diye üfürükten sözlerle çırpınıyordu! Bu çatlama “Siyasi İslam’a darbe vuruyor” diye ağlaştı da ağlaştılar. ‘Evdeki hesap’ ABD’nin ‘çarşısına’ uymadı! Hem kendi aralarında birbirlerine, hem iktidarın topluma karşı saldırısı köpürerek sürmekte. Artık, Neron’a, Goebbels’e atıfla verilen örnekler bile RTE’nin hallerini açıklamaya yetmiyor. Tehlikenin boyutunu hesap edin!

Ülke böyle bir ortamda sandığa gidiyor. Peki ‘sandığın güvenliği’ var mı? İktidar için demokrasi müesseselerinin hangisi ne anlam taşıyor? Sözgelimi; istifa müessesi. Siyasette ‘honorable resignation’ (onurlu istifa) diye bilinen ve bir yetkilinin yolsuzluk, yalan, gayri insanilik, hırsızlık şüphesiyle karşı karşıya kaldığında; soruşturulması ve gerçeğin açığa çıkması için kendi isteğiyle istifa etmesi demek olan ve o kişinin vicdanını, onurunu, namusunu simgeleyen bu müessesenin baştakiler için taşıdığı anlam ne? Bu müessesenin anlam taşımadığı yerde, demokrasinin diğer müessesesi olan seçim ne anlam taşır; güvenliği ne, kim? Muhalefetiyle, iktidarıyla ülkeyi sandık heyecanı sardı! Tamam, sandık ‘demokrasinin gereği’! Ama ona bağlanan umut güvendeyse; yani seçim ‘bul karayı al parayı’ kumarı değilse; sandık ‘tombalacı torbası’ değilse böyle! Demokrasi anlayışının hangi müessesesi güvende ki, ülkenin kaderini, geleceğini emanet edeceğin sandık güvende olsun! Hırsızlık ‘günah işleme özgürlüğü’ne dahil de, sandık niye olmasın?

‘Kirli çamaşırları’ gizli kalsın diye adliyeyi, emniyeti, devlet kurumlarını darmadağın etmiş bir iktidar; en ufak muhalif yayına tahammülü olmayan, internete dek sansürcü bir yönetim kafası; demokrasinin kırıntısına sahip bir ülkede binde biri olsa iktidar düşürmeye yetecek hırsızlık, yolsuzluk, rüşvet, yalan belgeleri karşısında işi ‘pişkinliğe’ vuran yöneticiler; en insancıl demokratik tepkilere karşı insanlıkdışı yönlemlerle saldıran ‘güvenlik’ anlayışı; AHİM’in ‘demokrasi düşmanlığı’ hükmüyle verdiği cezalara, “Kaç paraysa öder, suça devam ederim” tavrıyla bakan devlet kurumları; yüzde doksanı iktidarın ‘akort ve aportuyla’ hareket eden ‘alocu’ medya; eften püften gerekçeler, sahte delillerle binlerce muhalifi zincirleyen zindancı ‘adalet’... say da say! Sandık güvenliği bunlara emanet!

Sokak yasak! Sokak en insani, en sıradan demokratik gösterilere bile yasak! Sokağa yüz kişi çıksa, iktidar bin katı güçle saldıracak denli zalim; demokratik tepkilere tahammülsüz. Sokağa için yalanın, iftiranın bini bir para! “Camide içki içtiler, türbanlı kızımızın üstüne işediler” demedikleri kalmıştı, onu da dediler! Sokağa böylesi iftira ve yalanlarla yaklaşanların ‘seçim güvenliği’ sözüne gel de inan! Sokağın yasak olduğu yerde iktidara egemen olan faşizmdir. Ama şu da bir gerçek ki; faşizmin yıkılması da sokaktan başlar. Çünkü sokak halkın kürsüsü, faşizme karşı özgürlük güçlerinin barikatıdır. Aktüel ‘seçim telaşına’ gelince; faşizmin sandığa dönük karanlık hesaplar güttüğünü düşünmemek saflıktır! Başta ana muhalefet partisi, tüm muhalefet, ‘ülkemizde seçim güvenliği olmadığını’ bildirerek, ciddi uluslararası kuruluşlardan gözlemci talep etmelidir. Sandığın yolsuzluk, manipülasyon, hile ve her tür karanlık hesaba açık olduğu temelsiz bir şüphe değildir. Ülkeyi yönetenlerin ‘işleri’ne yüzeysel bakan bir göz bile bunu görür. Düşünün ki; iktidarın ‘sandık’ mantığı şu: “Eğer içinden birinci çıkarsa, hırsızlık aklanır”! Sanki çamaşır makinası!.. Sandığa dönük her gayrimeşru adım, sokağı daha da meşru kılacaktır.

**********
Victor Hugo: “Kimseye güvenmeyeceksin demek saçmalıktır. Ama kime ‘iki defa güveneceğini’ hesaplamalı insan”.

11 Mart 2014 Salı

Sanatçının Topluma Namus Borcu


Sanatçının Topluma Namus Borcu

Nihat Behram

nihat.behram@yurtgazetesi.com.tr
09 Mart 2014, 12:06
Kültür Bakanlığı, karanlıkta ve karanlık kafalarca, karanlık hesaplarla kapılar ardında planladığı ve sakladığı TÜSAK  ‘baklasını’ sonunda dilinin altından çıkardı! Başbakan’ın göstermelik ‘Açılım Görüşmeleri’ için ‘çay davetleri’ misali, Kültür Bakanlığı da TÜSAK (Türkiye Sanat Kurumu) Yasası’nı görüşmek için, önemli kısmını es geçtiği sanat kültür kuruluşlarının bir bölümünü ‘çalıştaya’ davet etti! Katılan örgüt temsilcileri, oynanmak istenen oyunu ve iktidarın karanlık planlarını protesto ederek toplantıyı terk ettiler. Daha sonra 52 sanat örgütü ortak imzayla şu açıklamayı yaptı:

“TÜSAK Yasa Tasarısı’nın varlığı, meslek kuruluşları ve sivil toplum örgütlerince, yazılı olarak Kültür ve Turizm Bakanlığı’na defalarca soruldu. Ancak böyle bir çalışmanın olmadığı resmi olarak bildirildi: ‘YALAN’ SÖYLENDİ.

Bir yıldır gizlenen taslak, ancak toplantıdan üç gün önce, Bakanlık tarafından resmi olarak ortaya çıkarıldı ve toplantı çağrısı yapıldı: BU BİR ‘DAYATMA’DIR.

3 Mart 2014 tarihinde toplantıya girdiğimizde, sanat üreten kuruluşların ve temsilcilerinin azlığını gördük; sanat alanı ile ilgili birçok uzman kişi ve kuruluşun çağrılmadığını, katılma taleplerinin de bakanlıkça reddedildiğini öğrendik: BU TERCİH ‘MANİDAR’DIR.

 Bakanlığın bu toplantıyla; devletin sanat kurumlarını yok ederek, ülkemizin kültür sanat yaşamını hükümetlerin güdümüne teslim eden ve sanatı ticarileştirecek olan bu taslağı meşrulaştırarak, katılımcıları bu yok edişe ortak etmeyi amaçladığı görüldü: BU ‘KÖTÜ NİYET’TİR.

Türkiye’deki sanatı, ‘Bakanlar Kurulu’nun atayacağı 11 bürokratın yönetmesini öngören bu taslağın yasalaşması halinde; sanatın her disiplini hükümetlerin güdümüne ve piyasa koşullarının acımasızlığına terk edilecek; halkımız devlet kurumlarının erişilebilir bedellerle sunduğu bilet fiyatları yerine astronomik rakamlar nedeniyle sanattan mahrum kalacak; bu alanın tüm çalışanları, açık bir mağduriyete mahkûm olacak ve sanat özgürlüğünü yitirecektir. BUNLAR, ORTAĞI OLAMAYACAĞIMIZ BİR ‘İHANET’TİR. İŞTE BU GEREKÇELERİ AÇIKLAYARAK TOPLANTIYI TERK ETTİK”.

AKP ‘Siyasi İslam’ hesabıyla ABD güdümünde iktidara geldiğinden beri, Anadolu halklarının değerlerine, ülkenin birikimlerine sinsice, pervasızca saldırdı. Saldırının boyutu bu coğrafyanın ataları; Yunus’u, Kaygusuz’u sansürleme cüretine ulaştı. Halkın, ülkemizin geleneksel ve çağdaş değerlerinin altını oyup, yerini ‘muhafazakâr kültür’ diye niteledikleri ‘dinci gericiliğe’ dayalı bir yapıyla doldurmayı planladılar. Çağdaş eğitim anlayışına saldırdılar; bilime, şiire, heykele, müziğe saldırdılar; farklı kültür ve inançlara saldırdılar. İşi okul kitaplarında kültür değerlerimizi sansürlemeye, Televizyonlarda klasik eserleri buzlamaya dek vardırdılar. TÜSAK planı da, bu saldırı ve dayatmalar zincirinin bir halkasıdır. Güdüden amaç: Devlet Tiyatroları, Devlet Opera ve Balesi ile Devlet Senfoni Orkestrası’nın yanı sıra, Güzel Sanatlar Müdürlüğü yasalarını da lâğvederek, bu kurumları Türkiye Cumhuriyeti tarihinden silmektir.

Halkın ve ülkenin birikim ve değerlerine toslayanların sadece boynuzları değil, boyunları da kırılır. Yani ‘çarpılırlar’! Bu ‘çarpılma’ dünyevidir. Hayatın cezasıdır. ‘Uhrevi’ anlamındaki gibi lafta kalmaz. İnsanlık tarihi, Hitler’den Mussolini’ye dek, bu ‘çarpılma’nın örnekleriyle doludur. Aslolan; güçlü, kalıcı ve ölümsüz olan şey; siyasi iktidarların çıkar ve yağma hesaplarına göre yaptıkları günübirlik planlar değil, halkın hayat ve kendi coğrafyasında biriktirdiği, kökleri yüzyıllara dayalı değerlerdir.

Şimdi gecikmeksizin isyan zamanı. Aydınlık ve çağdaşlıktan yana tüm yurtseverlerin Dadal ruhunu kuşanma zamanı. Kara kafalıların karanlık hesaplarına isyan, sanatçının halkına namus borcudur.
---------------------------------------------------------
Shakespeare: “Bir dakika geç olacağına, üç saat erken olsun!”