11 Haziran 2013 Salı

Diktatör ve piyonları


09 Haziran 2013, 12:49
Diktatör ve piyonları

Soldan devşirme ‘müzik kutuları’ ve ‘barış süreci akilleri’ tırsıdı! Halk, aydınlar, emekçiler, gençlik, yurtseverler, doğa sevdalıları, vicdan taşıyanlar, dikta bozuntusuna kitlesel direnişleriyle ‘oyun bozan’lık yaptı. Müzik kutularındaki ses şu an parazit, cızırtı! Libya’nın, Mısır’ın ‘bahar’cıları, Taksim Gezi’de baharatlaştı! Sırada buharlaşma var. Dinci faşizme yalakalığın kaçınılmaz yasası!

Bir ayağı ‘sol’da bir ayağı ‘sağ’da durmak artık mümkün değil; bir ayağı laisizmde bir ayağı dinde durmak da. Bir ayağı muhalefette bir ayağı iktidarda durmak artık mümkün değil, bir ayağı aydınlıkta bir ayağı karanlıkta durmak da. Çünkü bir o yana bir bu yana dengelenip ‘orta’lıkta dolanmanın ‘hoşluk vakti’ geçti. Ara açıldı, ortası yok, ortası uçurumun taşlık boşluğu. Toplumu uçuruma uçurmaksa liberallerin ‘kuştluğu’!


“İşin içinde ABD varsa, sonuç karanlıktır” diye düşünmek “solun saplantısı”ymış! On yıldır bu düdüğü üfleyip ABD taşeronu AKP’yi desteklediler. Yandaş gazeteci ve ‘siyaset uzmanı’ ekranda böyle buyurdu! ABD’nin Irak, Libya, Suriye’deki amacı “diktatörlüğe son vermek”miş! İnsanlar, programa katılanlardan birinin “Dünyada Sudan’dan Suudi Arabistan’a kadar, ‘çit sürüsü’ kadar diktatör varken neden Suriye?” diye sormasını bekledi. “Müzik kutuları” yıllarca ve programlarca farklı tonlarda aynı şarkıyı çaldı durdu. İşte ‘Kutu’ kırıldı! Piyonların haline bak...şaşkın, darmadağın! Dinci faşizmin kurumlaşma sürecini “İleri Demokrasi’ye geçiş”diye, Diktatör bozuntusunu, “Vesayete son veren demokrasi şövalyesi” diye sundular. Faşizme çanakçılık yaptılar. Üstelik de utanmadan sağa sola “darbeci” diye saldırarak. İşte salyaları yakalarında kurudu. Faşistlik üstlerinde kaldı. Ha direkt ha dolaylı, farkı ne, faşizme hizmet eden faşisttir! Bunların bir kısmı ise, sanki yıllardır AKP faşizmine çanakçılık yapan kendileri değilmiş gibi, ‘direnişçi’ kesiliverdi! Pespayeliğin bu derecesine ses ki pes!


Dinci faşist AKP ve padişahlık heveslisi diktatörüne piyonluk ve yavşaklığın medya ayağına gelince: dildeki tanımlar alçaklığın bu boyutunu tanımlamaya yeterli değil!


Piyonların diğer bölümünde ise başka panik hali var. Başimam’ın Başdanışman’ı “Tayyip Erdoğan’ı kimseye yedirmeyiz, onun imajını zedelemeye dönük bir girişim varsa buna da pabuç bırakmayız!” diyor. Beyaz Saray’da “Kubura süpürmeyin, kullanın!” diye efendilerine el açanların buradaki havasına bak! Ya, Meclis Başkanı’nın “İşi tadında bırakın!” çağrısı! Direniş dursun ki, “işleri tatlı tatlı” yürüsün! Bu ülkede sarin gazı depolayan El Kaide irtibatlı El Nusra’yı besleyen bu iktidar değil mi? Gidip Batı devletlerinden ÖSO adlı dinci faşist çeteler için “daha çok silah” isteyen bu iktidarın Kültür Bakanı değil mi? En sıradan insani haklarını için direnen milyonlarca halk evladına, yurtsevere “çapulcular” diyen, polisi en barbar yöntemlerle saldırtan bu iktidarın başı değil mi? “İşi tadında bırakın”mış!


“Alkole yasak, ÖSO’ya destek” gibi uygulamalar sayesinde, rakının haram, insan ciğeri yemenin helal olduğunu öğrendik! Türban sarmanın sevap, mini giymenin günah olduğunu da! Ve saymakla bitmez her tür yobazlık! İtirazı olana polis barbarlığı, zindan, zincir, biber gazı! “Kuran dinleyen fasulye daha çabuk olgunlaşır” inancı taşıyan İktidar, Anayasa’nın “Herkesin sağlıklı ve dengeli yaşam hakkı ve devletin gençleri kötü alışkanlıklar ve cehaletten koruma”dan söz eden maddelerini, derelere HES, alkole yasak, hafıza fes diye yorumladı! ‘GDO’lu gıdalar yasaklanmalı diye yorumlayacak değildi ya! Kurdun sevdiği dumanlı hava, Başimam’ınki imanlı toplum, ‘avlanmak’ için! Bu iktidardan halk düşmanlığı ve zulümden başka ne beklenir! İktidarbaşı’ndan akıl bekliyorsan, düzeyi cehalet; sağduyu bekliyorsan, karakteri despotizm; saygı bekliyorsan inancı yobazlık! Tek çare var, o da: kurtulmak.

_______________________________________

Victor Hugo

“Hiçbir ordu, zamanı gelmiş bir düşünceye karşı koyamaz!”

 Yazılı medyada yazarın izni olmadan yayınlanamaz..

Dinci faşist diktacılar defolup gidecektir


05 Haziran 2013, 12:43
Dinci faşist diktacılar defolup gidecektir
Artık Taksim’den geriye dönüş yok. Bu ülkenin gerçek sahipleri, yurtseverler, halkın evlatları direniş kanatlarını açmaya başlamıştır. Doğası, kültür dokusu, emekçisi ile ülkesini, halkını seven Türkiye insanının elleri, Türkiye düşmanı ve emperyalizmin kapıkulu, soygun ve savaş taşeronu nurcu faşist iktidarın yakasında. Halkı gazla boğacağını sanan zalimler sürüsü kendi zulümlerinde boğulacak.

Sandı ki, “İstediğim her şeyi yapmaya muktedirim, astığım astık, kestiğim kestik! Halk dediğin ahali, o da benim emrimde! Yalanıma yalan diyecek daha anasından doğmadı! Herkes, ‘Padişahım çok yaşa!’ diye karşımda secdeye eğilecek!” Her zalim gibi onun da hesap edemediği halkın adaletiydi. Öyle bir anı var ki o adaletin, zorbayı onun elinden ne polisinin vahşeti, ne ordusunun dehşeti, ne sermayenin haşmeti; ne devşirme yalakaları, ne besleme medyası kurtarabilir. Hayatın adaleti kesin: Halkı küçümseyen yalakalar gelen güne şaşacak! Çünkü zorba sara nöbetleriyle titreyerek düşecek!

Bu zalimler mi ‘ileri demokrat’? Bu polis mi halkı koruyacak? Bu saldırganlar mı barış yanlısı? Bu ‘akiller’ mi ‘gözyaşına’ derman olacak? Tek çaremiz kalmıştır: ‘Barış, demokrasi, kardeşlik’ söylemleriyle, kanlı savaşın, faşist zorbalığın, hayata düşmanlığın temsilcisi bu sistemi erketeleriyle birlikte bu ülkeden süpürmek! Sandılar ki ormanımız, deremiz, emeğimiz, ufkumuz, yüreğimiz yozluğun, yobazlığın, dinci faşist barbarlığın ellerinde kalacak! O kanlı, o kara ellerden kurtulmak için direnmenin vakti gelecekti.

Taksim’de çakan kıvılcımı bir ucundan bir ucuna ükeye sıçratanlar, kim bilir belki de ‘terörist marjinaller’dir! ‘İleri demokrasi’yi, ‘barış süreci’ni, ‘ekonomideki refah’ı bozmak için ‘çomak sokan bir avuç marjinal’in arkasında kim bilir belki de Esad vardır! Böylesi açıklamalarla, alçaklığı bu boyuta taşımaları da şaşırtıcı değil! Çünkü faşizme karşı dalga dalga yükseliş nasıl ki halk direnişinin doğasında varsa, çirkefleşmenin derinleşmesi de alçaklığın doğasında var! Çirkefleşme dinci faşizm ve çanakçılarının nasırlaşmış karakteridir. Kökünden söküp atmaktan başka kurtuluşu olmayan.

İktidarın sözcüsü medyadaki yalakalar bir de utanmadan “dünyaya rezil olmaktan” dem vuruyor! Oysa bütün dünya, ülkesinin geleceğinden kaygılanan çağdaş insanların direniş ruhu karşında saygı duydu. Rezil olan ülkesine sahip çıkan direnişçiler değil, dinci faşist iktidar ve onun barbarlıkta sınır tanımayan polisidir. Gerçek yüzleri rezillikten de öte: Dikta hevesi, barbarlık, softalık, halk düşmanlığı.


Hesabını ‘ahrette’ verecekmiş! Her türlü kanlı, karanlık işi çevir sonra tüy! Yok öyle yağma! Önce bu dünya! Zulme, barbarlığa, yobazlığa, yağmaya hedef kıldığın halka hesap vereceksin! ‘Öbür dünya’da ‘Hak’kın sana hesap sorar ya da sormaz, o takdir O’nun! Belki ‘Cennet’in Camlıca Tepesi’nde ağırlar! Gazdan uzak, püfür püfür! ‘Hak’kı bilmem ama halkın takdiri açık: senden bu dünyada hesap soracak. Hem de ‘Gezi Parkı’nda! İşte, Taksim’deki dikleniş vurdu tekmesini böğrüne zulmün! Dahası var: Bütün alanlar Taksim olacak! Ve sen, hayata ve halka düşman bütün zalimler gibi defolup gideceksin!

Yeter ki halk, bu yurdun gerçek sahipleri kendi ufkunda özgürce süzülmek için açsın kanatlarını! Tüm ülkeye yayılan Taksim Direnişi onun görüntüsüdür. Türkiye’ye kutlu olsun.

_______________________________________________

Andrè Gide:

“Açılmamış kanatların büyüklüğü bilinmez!”

 Yazılı medyada yazarın izni olmadan yayınlanamaz..

2 Haziran 2013 Pazar

“Özgürlük var”mış!


02 Haziran 2013, 11:48
“Özgürlük var”mış!
Sistem kürekçisi ebleh liberalin dediğine bak: “Herkes her istediğini yazabiliyor, konuşabiliyor”muş; “Özgürlük var”mış! Yobazlığın yaygınlaştırılmasına, gerici yapılanmaya, dinci nurcu faşizmin kurumlaşmasına özgürlük olduğu açık. Hem de sınırsız! İşin bu yanı, sistemin çanağından yemlenmiş, kanlı sermaye düzeninin erketesi liberali doğruluyor. Sansüre, yağmaya, sahte suç delili üretmeye, yalana, sahtekârlığa özgürlük sınırsız. Nelerin özgür olduğunu bilmeyen yok. Sokaktaki çocuğa sor, seni “Memlekette sahtekârlıktan çok ne var!” diye yanıtlar. Peki, failleri hakkında açılmış dava, verilmiş mahkûmiyet olduğunu duyan var mı? Demek ki özgürlükleri sınırsız! Ebleh haklı!

Özgürlük, polisin biber gazına, devrimci kuruluşlara yönelik kara hava operasyonlarına, şeriatçı katilleri koruyup kollamaya, doğanın, kentin dokusunu savunanlara zorbaca saldırmaya, dinci yobaz çeteleri silahlandırmaya, emperyalizme savaş taşeronluğu yapmaya var. Bu konularda muhalefet yüzlerce soru önergesi verdi. Herhangi biri kabul edilip araştırılmış mı? Ya da herhangi birini herhangi bir savcı suç duyurusu saymış mı? Olmadığına göre ebleh haklı, özgürlükleri sınırsız!

Mavi Deniz Feneri türü çeteleşip dolandırmaktan, ihale sahteciliğinden, devlet malını yağmadan, yandaş yobazı kayırmadan, hortumculuktan haklarında sayısız suçlama yapıldığı halde, göstermelik bir iki soruşturma dışında ceza yiyen bir AKP’li var mı? Tümü beraat! Yani özgür. Ebleh haklı!

İnsanlara, özellikle de aydın, laisizmi savunan, devrimci ve demokrat insanlara her türlü iftiraya özgürlük sınırsız. Hukuk anlayışının tümden karardığı Silivri ortada. Yalancı tanık, sahte belge hangi dönemde bu derece özgür ve itibarlı oldu? Ebleh haklı! Vakti zamanında, Yılmaz Güney’in Yumurtalık olayında, yeğeni mahkemede “Hakimi vuran benim!” demiş, “Yalan beyan”dan anında iki buçuk seneye mahkûm edilmişti. Üstelik ‘yalancılığı’ masumane fedakârlık duygusuna dayalıydı. Şimdi yalancı tanık bizzat resmi üretim. Hem de sürüsüne bereket. Devlet güvenceli, itibarlı. Eh, ebleh haklı!

“Herkes her istediğini yazabiliyor”muş! “Herkes” ten kasıt, dinci yobaz, nurcu faşist ise ebleh haklı, o kesim sınırsız özgürlüğe sahip. Hadi birisi de çıksın, “Ateistim” diye düşüncesini savunmaya başlasın, daha ikinci cümlesinde savcı “Halkın inançlarına” diye yakasına yapışır! “Özgür”müşüz! Hadi oradan! Üniversiteli öğrencilerden barolara, sağlıkçılardan eğitimcilere, bilim adamlarından sanatçılara, hakkını arayan emekçiden doğa savunucularına dek, “özgürlük” diye sokağa çıkana devlet güçlerinin tavrı ortada. “İsteyen istediğini yazıyor” muş! İyi de sonuç ne? Sen zalimi, zulmü, alçaklığı, yalanı teşhir etmişsin ama onlar bildiğini okumayı sürdürüyor! Hem de ekranlarda sırıtarak! “Özgürlük”müş! İşkenceyi teşhir ediyoruz da, sonuç ne? İşkenceci terfi ediyor. Doğru,  Hrant’ın katli, Roboski katliamı hakkında söylenmedik söz kalmadı. Sonuç: Suçlular terfi etti! Özgürlük buysa ebleh haklı!

İşini doğru yapmaya çalışan yargıcı, savcıyı, doktoru, öğretmeni, rektörü sürmede özgürlük sınırsız. İnsanlığın bin yıllık kültürüne, çağdaşlığa, uygarlığa, bilime her türlü ‘sansür özgürlüğü’ sınırsız. Tamam, işte bunu yazıyoruz. Ama sonuç? Musa heykelinin cinsel organını, bin yıllık mermer heykelin göğsünü buzlamaktan, aydını, sanatçıyı, devrimciyi izlemekten vaz mı geçtiler? “Özgürlük var”mış! Doğru, sisteme muhalif olanın evine, gittiği otele, bürosuna kamera yerleştirme, telefonlarını izleme, gözdağı, şantaj, iftira özgürlüğü sınırsız. Uygarlığa, çağdaşlığa duydukları intikam hırsıyla, hukuk ve insanlık ölçüleri tanımaksızın ölümcül hasta Profesör Fatih Hilmioğlu gibi büyük bir değeri zindanda çürütme  özgürlüğü sınırsız. Ebleh haklı! Ben bu düzende adaletin olmadığını, nurcu faşist yapının Fatih Hilmioğlu’nun şahsında aydınlık olan her şeye intikam hırsıyla ölüm kustuğunu söyleyebilme ‘özgürlüğüne’ sahibim, nurcu faşist sistemse adaleti istediği gibi yok etme, öldürme ve suç işleme özgürlüğüne sahip! Benim özgürlüğüm ‘kelle koltukta bir özgürlük’, sisteminki ise iktidar koltuğunda! Eblehin anlamadığı bu, ya da anlayıp da çıkarı gereği anlamazdan geldiği!


Voltaire:

“Özgürlük adaletten başka bir şey değildir!”

Yazılı medyada yazarın izni olmadan yayınlanamaz..

30 Mayıs 2013 Perşembe

Canlarında mermilerin uğultusu: Sinan Cemgil, Hüseyin Cevahir


29 Mayıs 2013, 11:48
Canlarında mermilerin uğultusu: Sinan Cemgil, Hüseyin Cevahir
Sinan’la mahalleden arkadaşız. Bizim evimiz Göztepe Taş Mektep Sokak, onlarınki iki arka sokaktaydı. Yeşillikler içinde, eski İstanbul’dan kalma, büyüleyici özelliklerle bezeli ne güzel bir evdi. Babası Adnan Cemgil öz amcamız, annesi Nazife Hanım öz teyzemizden öte. Türkiye İşçi Partisi’nin iki önderi, devrimci duygumuzun heyecan kuyuları. Evlerine girdiğimde hayallerimle buluşuyorum. Marks, Engels, Lenin, Sabahattin Ali, Nâzım, sanki hepsi orda yaşamışlar gibi. Kitap ve kültür tüten bir yuva. Adnan Amca, Nazife Teyze sürekli çalışıyor. Bir çocukları daha var. Dumrul. İncir ağaçları, top koşturduğumuz arsalar. Sinan kıvılcım yumağı. Ayakları yere basmayan tek söz etmez bir kimliği var. Babası ve annesi, 50’li yıllarda Menderes’in Kore’ye asker göndermesine karşı koyduğundan zulme uğramış o dönemin yiğit devrimcileri. Yani Sinan daha 7 yaşında zindan kapısıyla tanışmış. Camilerden boşalan örgütlü yobazların 1965’te Bursa Saray Sineması’nda TİP’in kongresini bastıkları ve Adnan Cemgil’in linçten ağır yaralı kurtulabildiği gün, ölümden dönen kapıdaki görevli TİP’li gençlerden biri de bendim. Sinan’ın biriken öfkesinde nice böyle acı var. Kendisi de ‘nezaret’le aynı yıl, 965’te tanıştı. Ataolların Ankara’da çıkardığı “Dönüşüm”ün sokak satışında gözaltına alındı. İlerleyen aylarda, içindeki kıvılcım yangın olup harladı. 31 Mayıs 1971’deki katliama kadar. Ajanslar katliamı, “Sinan Cemgil, Alpaslan Özdoğan ve Kadir Manga adlı teröristler Nurhak Dağları’nda ölü olarak ele geçirildi!” diye duyurdu. Sinan’ın cebinden, son dizeleri “Bir adam öldü, adam adam değil ki, kurtuluş marşı” olan bir şiir çıkmıştı. Üçünün de gövdeleri kurşunlarla delik deşikti. Haberi, Halkın Dostları Dergisi’ni basıma hazırlarken duydum. Sabaha dek ateş ağladım. O gece yazdığım şiiri sabah o sayıya ekledim:

 
YAŞAMAK ADINA (Sinan Cemgil için / Mayıs 971)

Doldurdu gırtlağını kalbinden esen rüzgâr / Dağıldı sessizce yaralarına / Kalbin ki susarak neler söyledi / En güzel şiirler bile uzaktı ona // Şimdi uykusunda kıpırdayan çocuklar / Rüzgârınla uçuşan kar gibidir / Ve dalgın gözlerin şefkatle aralanıp / Kelebekler döküyor onların titreyen kanatlarına / Uzanıp gidiyorsun belli belirsiz / Bir tutam kan sıcak nefesiyle dostların / Kakül gibi kıvrılıyor alnında / Süngülenmiş bahar kadar dokunaklısın / Süngülenmiş bahar kadar incelen hayal / Tanımsız duygularla katıldı sana / Gülümsedin papatyadan örülmüş bayırlar gibi / Kuşlar kondu koynuna gülümserken / Hasretin derinleştiği anda / Kapıştılar kabaran bağrındaki dehşeti // İşte derelerin kıyısında sevişen serçelerin / Arılar topluyor sevinçlerini / Oynarken gölgesinden ürküyor sincap / Sabahın boşluğuna serpildi kırlangıçlar // İşte yayla serin boylu boyunca / Kan sıcak / Ses yankı veriyor mağara önünde // Yıldız dökmek isteyene zorlu dağlar var.

Ruhunda şiirin kanatlarıyla dolaşan diğer arkadaşım Hüseyin Cevahir. Dersimli. Alnı aydınlığın doruğu. Daha yirmili yaşlara yeni değmişiz. 60’lı yılların sonları. Benim ilk şiirlerim, onun ilk sanat eleştiri yazıları yayınlanıyor. Coşkumuz omuzlarımızda güvercin sürüsü. Cöntürk’ün Yordam Dergisi’ne o şiir konulu eleştiri yazısını yollamış, ben şiirimi. İkimiz de TİP’e gidip geliyoruz. O Üsküdar ben Kadıköy İlçesi’ne.  O günler ne çabuk geçti ve 29 Mayıs 971’de Maltepe’de yüzlerce polis ve askerce kuşatılan evde Mahir’le üç gün ölümüne direnişlerini uzaktan çaresiz bekleyişimize dayandı. 1 Haziran günü, keskin nişancı bir subayın namlusundan çıkan mermi, perdenin arkasındaki Cevahir’in canında uğuldadı. Ajanslar kanlı haberi, “Teröristlerden Hüseyin Cevahir ölü, Mahir Çayan yaralı ele geçirildi” diye duyurdu. Gazeteler, “Tek kurşunla” diye yazsa da, Hüseyin delik deşikti. Gövdesinden 23 kurşun çıkardılar. Kuşatma günlerinde, sığındıkları evdeki Sibel adlı küçük kıza fıkralar anlatmış, şiir okumuş. Maltepe Askeri Cezaevi’ne getirildiğinde ‘Cevahir’in son günü’nü sorduğumuzda Mahir öyle söyledi.                                      


Canlarındaki mermilerin uğultusu yeryüzünde hep esecek, çünkü canları rüzgâr.

________________________________________

Dörtlük


Ölenlerimiz ödünç bıraktılar seslerini

Suskunluk hayata ihanetin en kirlisidir

O ödünç ki sevdamızın en tutuşkan çırası

Çünkü korlaştıkça ancak çelikleşiyor demir

Yazılı medyada yazarın izni olmadan yayınlanamaz..

26 Mayıs 2013 Pazar

Ülkeyi haramilerden kurtarmak için Yurtsever Halk Cephesi



26 Mayıs 2013, 12:45
Ülkeyi haramilerden kurtarmak için Yurtsever Halk Cephesi
Kılıçdaroğlu, “Ülkeyi haramilerin elinden kurtarmak zorundayız” dedi. Ve de aynen söylediği gibi: zorundayız! Yani başka çaremiz yok. Kılıçdaroğlu’un resti de heyecan verici: “Yasaklarınız bize vız gelir. Biz her türlü yasağı bu ülkenin çıkarları için çiğner geçeriz!” Bu da aynen öyle. Bu özlem bütün yurtseverlerin, başta laisizm, cumhuriyet kazanımlarının dinci yobazlıkça katledilmesi karşısında çaresiz kalmış aydınlık düşünce sahibi bütün insanların; sömürü ve kanlı sermayenin çarkında ezilen emekçi halkın; ormanının, deresinin yağmalanışı karşısında eli kolu bağlı kalmış köylünün; adım adım kanlı bir savaşa itildiğini gören vatandaşın; Ortadoğu’da milyonlarca insanı öldürmüş, dünyayı kan gölüne çevirmiş emperyalizme öfke duyan bütün antiemperyalistlerin özlemidir. Aynen öyle de, peki nasıl olacak? Bunu başarmanın, yani “ülkeyi haramilerden kurtarmanın”  ve “her türlü yasağı ülkenin çıkarları için çiğneyip geçmenin” bu yapıyla mümkün olmadığı da ortada. Yani CHP’nin bu yapısıyla.

Karşı taraf ‘sol gösterip sağ vurma’da ustanın ustası. ‘Alavera dalavere Kürt Memet nöbete’ işinde hünerli. Ülkenin borç kamburu misline katlanırken “Allah’ın izniyle borcu sildik!” demekte, savaş taşeronluğunu “barış süreci” yle kamufle etmekte; sansürü, yasağı, despotizmi, zindanı, polis terörünü “ileri demokrasi” diye sunmakta cambazın cambazı. Kurulduğundan birkaç ay sonra iktidara zıpladı. Aynı hız ve beceriyle çıraklığı, kalfalığı geçti. ‘Şunun yardımı, bunun formülü bu sonucu doğurdu’ diye açıklamalar yapmanın hiçbir önemi yok. Zaman avunma zamanı değil; “şunu da yıktılar, bunu da yaktılar’ diye yakınma zamanı da değil! Tam da Kılıçdaroğlu’nun dediği gibi “Ülkeyi haramilerin elinden kurtarmak zorundayız”ın gereğini yapma zamanı. AKP kurulur kurulmaz zıpladığı iktidarın ustası, CHP ise ömrü billah dolandığı muhalefetin acemisi! Yazık ki, gerçek budur.

“İyi de sen ne diyorsun?” diye sorarsanız: Sayın Kılıçdaroğlu, ülkeyi haramilerin elinden kurtarmak için canı pahasına mücadele ruhu taşıyanların, AKP’yi iktidarda tutanlardan daha fazla ve daha güçlü olduğuna inanıyorum. Olmayan şey ise, ‘birlik’tir. Yani halkın en güçlü silahı. Yazık ki o silahtan yoksunuz. O silah böyle dönemlerde her zamankinden büyük önem taşır. “İşte CHP var ya!” gibi açıklamalar, o silahı tanımlamaz. Halk cephesi başka bir şeydir. Chavez’in, Ho’nun, Fidel’in mirasından ürküyorsanız, yurtsever cephe konusunda hiç olmazsa Arafat’ın mirasına sahip çıkın. Yurtseverleri, antiemperyalistleri, ülkeyi haramilerden kurtarmak isteği taşıyanları, demokrasiden yana olanları partinize değil, cepheye çağırın. Kendi örgütlerinden ayrılmaları biçiminde değil, bizzat kendi inançları doğrultusundaki örgütleriyle. Halk güçlerinin cepheleşmesi budur. En azından seçimler için.

En azından seçimler için Sayın Kılıçdaroğlu, cesur olun ve halkın önüne koyulmuş bazı yasakları “ülkenin çıkarları için çiğneyip geçin”! Sözgelimi baraj engeline uymak zorunda mısınız? Bulun formülünü, ‘milli bakiye’yi uygulayın. Bulunmaz, uygulanmaz bir şey mi? TKP’den ÖDP’ye, Halkevleri’nden Devrimci Sol’a, İP’ten TGB’ye gücü olan birçok irade var. Üstelik sokakta, alanlarda mücadele veren o iradelerdir. İktidarın ikide bir “marjinaller” diye saldırması korkunun ifadesidir. Onları Hopa’da hoplatan, Hatay’da korkutan, ODTÜ’de ürküten o iradelerdir. Bu iradelerle seçim cephesi için adım atmak CHP’ye düşer. Atın bu adımı! Onlara Meclis’e girme, grup kurma kontenjanı tanıyın. O Meclis ışıldasın. “Haramilerden kurtulmak için CHP’ye oy verin” tavrının maya tutmadığı da tutmayacağı da çok açık. Haramilerden kurtulmak için benden oy isteyeceksiniz, sonra da seçilen gidip Hocaefendi’nin davetinde haram yiyecek! Laisizmi, bağımsızlığı savunma adına oy isteyeceksiniz, sonra seçilen gidip dincinin ve ABD’nin davulunu çalacak! Yok öyle yağma! Koyun kontenjanı uygulayın ‘milli bakiye’yi, ülkenin çıkarı için “baraj engeli”ni “çiğneyip geçin”! Cesaret budur, iktidara ‘söz gürlemesi’ değil. Cesarete sözlerle değil, gereği olan eylemle hayat verilmelidir. Sayın Kılıçdaroğlu, bugüne dek hep “elimiz CHP’ye bağlı, onda birleşin” formülü denendi. Sonuç ortada. Denenmemiş olan Yurtsever Halk Cephesi formülüdür. Cesaretle, ufka doğru kıyıdan demir alın! Halkın devrimci potansiyeline inanç, inançların en somut, en yanıltmayanı ve en büyüğüdür.

_____________________________________________

Andre Gide:

“Kıyıyı gözden kaybetmeye cesaret etmedikçe, insan yeni okyanuslar keşfedemez!”

Yazılı medyada yazarın izni olmadan yayınlanamaz..

24 Mayıs 2013 Cuma

‘İleri Demokrasi’ zindanlarından seslenenler



22 Mayıs 2013, 12:04
‘İleri Demokrasi’ zindanlarından seslenenler
Meclis’teki yeni ‘Alkol Yasası’nın haberi gazetelerde “Alkol paketine hafız bütçesi” diye çıktı. Alkolden Diyanet’e ayrılan bütçeyi Başbakan Yardımcısı Bekir Bozdağ, “Yasa maddi olarak çok zor koşullarda olan Kuran kurslarına yardım amaçlıyor!” diye açıkladı. İktidarın “çok zor koşulları” ile insanlığın “çok zor koşulları” arasındaki şu devasa uzaklığa bak! Önümde bir torba dolusu mektup. Tümü zindanlardan. Bugün bu köşe, acının eğilip bükülmez onurlu çığlıklarına, Kandıra, Edirne, Tekirdağ, Sincan, Bakırköy, Kırıklar İzmir F Tipi zindanlarda çok zor koşullardaki insanlara, evlatlarımıza ait:       

Tolga Bülbül: Mektubu, hücresinde ölüme terk edilen kanser hastası Mete Diş’in acısıyla çınlıyor. Bu insanlık suçunu duvarlar dışına duyurabilmek için arkadaşları Mete ile röportaj yapmışlar. Sakıncalı bulunup yasaklanmış. Adalet Bakanlığı Sakıncalı Mektup Değerlendirme Kurulu kararında, “Mektupta ceza infaz kurumlarına karşı olumsuz kamuoyu oluşturmaya yönelik ibareler bulunduğundan alıcısına gönderilmemesine oybirliğiyle karar verildi” deniyor. Tolga, “Mete terör suçlamasından yatıyor, yani ölebilir!” diyor, acının ve kahrın sesiyle.

Bedirhan Pamuk: “Zindanda olup da seslerini duyuramayan benim gibi sayısız hasta tutsak adına yazıyorum” diyor. Şu insanlık dışı oyuna bakın ki, Bedirhan,  “Hasta tutsaklar serbest bırakılsın” eylemi nedeniyle tutuklanmış. Terör suçuyla yargılanıyor. Öyle işkenceler anlatıyor ki, insanın insanlığından utanası gelir. “İlaçlarımızı vermemekten tutun da, tuvalet ihtiyacımızı bile işkence fırsatı biliyorlar, biz istediğimiz zaman götürürüz, senin istediğin zaman değil diye saatlerce bekletebiliyorlar” diyor. 

Emrah Uygul: Zindanlarda 1350’nin üstünde ağır hasta var, son bir yıl içinde ağır hastalık nedeniyle 109 ölüm oldu. Birçoğu da ölüme gün sayıyor. Mete Diş bunlardan biri” diyor. Mektubuna, zindandan dışarı taşınan tabut deseni eklemiş! Mehmet Avcu: “Gencecik Mete Diş’in annesi, babası, kardeşi olduğunuzu düşünün!” diyor. Ali Teke, “Susmak onaylamaktır!” diyor. Burak Demirci, hücreden “Ben Mete Diş’im ölüyorum!” diye bir çığlığın desenini çizmiş. Cavit Yılmaz, “Seçim öncesi işkenceye sıfır tolerans diye kandırdılar. Mete’ye ölüm işkencesi uygulanıyor” diye yazmış. Ünal Çimen, “Hapishaneler zulüm merkezi”, Gökhan Kaya, “Zindanlardan çok mektup alsanız da kanıksamayın, çünkü zulmü kanıksamak kabullenmektir!”, Eser Morsümbül, “Fenalaştı, gardiyanı çağırdı gelen olmadı, kapıyı dövdü duyan olmadı, bayıldı bakan olmadı, Mete Diş ölüyor!”, Macit Şahinkaya, “Ölsek de zulme inat çoğalacağız!”, Erdem Hanoğlu, “Mete’nin şahsında tasarlanarak öldürülmek istenen insanlıktır, izin vermeyin!” diyor. Sincan Kadın Cezaevi’nden Seher Toksoy, “22 yıllık devlet memuruyum, bir anda yasadışı örgüt üyesi oldum, çünkü KESK üyesiyim, 1 Mayıs’a katıldım,

4+4+4‘e karşıyım, Alevi dernekle yürüdüm, hücrede olma sebebim bu!” diyor. Mehmet Erkan Özkan, 27 yıllık devlet memuru, aynı düzmece suçlamalarla Edirne F Tipi’nde yatıyor. Nazmiye Kaya da 27 yıllık memur. Şafak vakti evleri basıldığında 90 yaşını aşkın felçli anne ve babasının gözleri önünde maruz kaldığı hukuksuzluk ve gayri insaniliği anlatmış. İnsan hafızasının alacağı cinsten değil. Suçu mu? Kendi bilmiyor ama sanırım KESK üyesi olması! Rasim Özdemir ve Mehmet Akdemir Tutsaklara “on kitap sınırlaması”yla yaşadıkları tecrit içinde tecrit  halini, “Kitaplarımız kara torbalara doldurulup götürüldü” diye anlatıyorlar.


Kandıra F Tipi’nden yazan Sercan Ahmet Arslan, operasyon haberlerini medyanın “DHKP-C’ye operasyon! 13 DHKP-C’li gözaltına alındı!” türü, polis ağzıyla verdiğinden yakınıyor. “DHKP-C’li olduklarını nereden biliyorlar da, böyle haber başlığı atıyorlar?” diye soruyor. Yanıtım şudur: Polis provokasyonuna maya sunan bu tür habercilik ne hukuk anlayışına ne ahlâka uygundur. Yazık ki zaman zaman ilerici yayınlar da bu tuzağa düşmektedir.
________________________________________________

Dörtlük
Işığı gözde çağır

Sözünü özde çağır

Yüreğin dağ rüzgârı

Acını közde çağır

Yazılı medyada yazarın izni olmadan yayınlanamaz..

19 Mayıs 2013 Pazar

Siyasetin ana gündemi din olunca



19 Mayıs 2013, 12:52
Siyasetin ana gündemi din olunca
Ülke medyasının nerdeyse tamamına yakınını dinci faşist sistemin parçası ve yalakası yapmaları yetmedi, kalanının önüne de ikide bir mahkeme kararıyla “sansür” duvarı örüyorlar. Halkın haber alma hakkı ve özgürlüğünün kırıntısına bile tahammülleri yok. Gelmiş geçmiş en karanlık iktidar bu iktidar, en karanlık dönem bu dönemdir.  Gerçekliğin izi sürülmesin diye yalan ve entrikanın, baskı ve gözdağının her türünü uygulayan iktidar, geleceğimizin önündeki en büyük beladır. Ülkenin ve halkın hayatını ilgilendiren en önemli konularda bile hükümetin tavrı yalan, demagoji ve muhalefete saldırı. Ağzımıza düşen ilk söz lânet! Olmasın da ne olsun! Şu hale bak, ülkenin geldiği şu noktaya.

Sistem güvenceli dinci nurcu faşistin dilediği gibi konuşma özgürlüğü var, dilediği gibi küfür ediyor, saldırıyor. Küfredip saldırdığı insanların kendilerini savunma hakları yok. Ağzını açtığı an savcı yakasına yapışıyor. Gerekçe hazır: “Halkı dinden soğutmak!” Din, bütün motifleri, bütün kurumlarıyla dört bir yandan toplumun hayatını kuşattı. “Din” dediysem, herkesinki değil, sadece AKP’nin mezhebi! Bu yolun kapısını “Her inanca eşit uzaklıktayız” söylemiyle açmış olsalar da, kapıdaki ‘korumalar’ın o yolda yürümesine izin, destek ve mühimmat sağladığı tek inanç sadece Başimam’ınki.


Artık her olay yorumunu dinden alıp, hesabını dine göre yapıyor. Dinsiz gün de yok, gündem de. “Anaların gözyaşını dindirmek” için başlatılan “Barış Süreci” bile geldi dine dayandı.  Biri, “İslâm düşüncesinde birlik” çağrısı yaptı; diğeri “İslam bayrağı altında birliğin binlerce yıllık mirası var” dedi; bir akil, şeriatçı yobazların Madımak’ta yaktığı canlara Kuran okuttu; diğeri, soyu Hz. Muhammed’e dayanan İsmail Fakirullah Türbesi’ni ziyaret etti; bir vekil Saidi Nursi’yi andı; diğeri, “İslamla emek eksenli birlik” formülü buldu; felsefeci “gerçek sol dini inanca karşı olmaz” dedi; yandaş gazeteci, “halk çoğunluğunun dini inancı İslamda birliğin temel harcı” diye yazdı. Soldan devşirme liberal hacılar ‘görev aşkı’yla İslami yapılanmaya harç taşıdılar! Usul usul nurcu faşizmi kaşıdılar.

Bir sıfatı da ‘KESK Başkanı’ olan sistem akili şahsın, iktidar adına halka akıl verme turlarının Siirt durağında, kadınların sokulmadığı Molla Burhan Medresesi’nde Molla Mücahidi’yi ziyareti ve diz çökmesini içlerine sindiremeyen bir grup kadın öğretmen “Birçok kadın öğretmenin üyesi olduğu seçkin devrimci bir kuruluşun  başkanı bunu nasıl yapar, acaba istifa mı etsek?” diye sordu. “Pire için yorgan yakmaya değmez” atasözümüzü anımsatıp ‘dezenfekte’ öğütüyle yanıtladım.

Şu hale bak, ABD’nin çanağından yemlenen, sistemin kanlı karanlık, nurcu faşist kayığına kürek çeken   liberallerin şu pervasızlıklarına! Ağızlarındaki demokratlık, çağdaşlık, Arap Baharı, laisizm cikletini nurcu faşizmi geliştirme temposuyla çiğniyorlar. Türkiye’nin Ortadoğu’da sınırlarını genişletmesine dönük savaş tamtamlarıyla “Barış Süreci” kutluyorlar! Sanki Reyhanlı’da masum halkı katledenle Roboski’de masum halkı katleden farklı  canavar! ABD ve taşeronu nurcu faşizm değil!


“Arap baharı, devrim, demokrasi” gibi söylemlerle Libya’yı kan gölüne ve her birinin birbirini boğazladığı aşiretler toplumuna çevirip unuttular. Aynı söylemlerle Tunus’u, Mısır’ı dinci yobaz Müslüman Kardeşler’e teslim ettiler. Kanlı sermaye düzeninin yalakaları şimdi aynı lanetli söylemle Suriye’ye yöneldi. Onlara göre, Reyhanlı Katliamı da ‘gelecekteki bereket’in doğal “maliyeti”!

Mısır’daki Nur Partisi, “Mısır’a gelen İranlıların ulusal güvenliği ve ‘Sünni Doktrin’i sarstığını, Şiilerin çıplak kadınlardan bile daha tehlikeli olduğunu” söylüyor. Sanki bizim nurcular başka mı düşünüyor? Siyaset dine düğümlenince sonuç budur: yobazlık, savaş, kan, katliamlar. Sorumluları mı: her gün ekrandalar!

_________________________________________

Yunus Emre

Gitti beyler mürveti

Binmişler birer atı

Yediği yoksul eti

İçtiği kan olmuştur

Yazılı medyada yazarın izni olmadan yayınlanamaz..